Φόβος, Λύπη ή Θυμός; Πως αντιμετωπίζουμε το μέλλον;

Written by on 12/05/2017

Αυτές νιώθουμε πως είναι οι επιλογές μας όταν στριμωχνόμαστε… Υπάρχει όμως και άλλος δρόμος πιο φωτεινός. Ας ξεκινήσουμε όμως με αυτές τις 3 επιλογές

 

Φόβος

Κυρίως φοβόμαστε το άγνωστο. Όταν συμβαίνουν πράγματα που δεν ελέγχουμε, όταν δεν ξέρουμε το αποτέλεσμα των πράξεών μας όταν αντιμετωπίζουμε το σκοτάδι του μέλλοντός μας, φοβόμαστε. Συχνά αυτό είναι το πρώτο βήμα προς την λύση, προς την δράση, και αυτό είναι καλό! Αλλά κάποιες φορές ο φόβος μας παγώνει. Μας κάνει να σταματήσουμε την ζωή μας λόγω φόβου… κάτι που όλοι μας το αντιμετωπίσαμε τουλάχιστον την πρώτη φορά που ερωτευτήκαμε.

Δεν ελέγχαμε το αποτέλεσμα, ο άλλος αποφάσιζε, δεν ξέραμε πως θα νιώσουμε, δεν ξέραμε πως θα φιλήσουμε πως θα αγγίξουμε…. Άστα να πάνε, και αν μου μοιάζετε έστω και λίγο, με τον πρώτο έρωτα τα σκ@τώσατε όσο και εγώ J . Δεν έκανα τίποτα… σαν αγγούρι στεκόμουν βλέποντας τον πόθο μου να ανταποκρίνεται… επειδή ο φόβος ήταν ο χειρότερος σύμβουλος. Ήταν τότε και είναι και τώρα.

 

Λύπη

Κάθε φορά που κάτι μας πιέζει άσχημα νιώθουμε την τάση να παραδοθούμε «στην μοίρα μας».  Αν υποκύψουμε, συχνά το αποτέλεσμα είναι να κλαίμε την μοίρα μας 24 ώρες το 24ωρο! Μετατρέπουμε κάθε συζήτηση σε παράθεση των προβλημάτων. Κάθε προσπάθεια για να βρεθεί λύση την αντιμετωπίζουμε σαν σοφοί  που ξέρουμε ότι όλα θα πάνε στραβά και δεν έχει νόημα να δοκιμάσουμε ή να προσπαθήσουμε…. όσοι μας μιλούν για λύσεις είναι ανίδεοι, άβγαλτοι, ανόητοι, ανώριμοι αιθεροβάμονες! Όλοι τους δεν ξέρουν τι λένε… το παρελθόν απέδειξε ότι όλα θα πάνε στραβά! Ότι και να μας προταθεί αντιστεκόμαστε σθεναρά! Ότι έγινε τότε, αυτό θα γίνει και τώρα!

 

Θυμός

Και εδώ είναι η μεγάλη παγίδα! Όταν δεν υποκύπτουμε στην στεναχώρια της αποτυχίας και όταν δεν παγώνουμε από τον φόβο μας, τι κάνουμε; Δράση, αδρεναλίνη, ξύπνημα…. Αλλά αν δεν είμαστε έτοιμοι να πάρουμε την ζωή στα χέρια, να στύψουμε την πέτρα τότε θυμώνουμε που τα πράγματα είναι έτσι όπως είναι! Θα θέλαμε να είναι αλλιώς αλλά αντί να κάνουμε αλλαγές, αντί να προσαρμοστούμε- θυμώνουμε! Αδικηθήκαμε! Αλλιώς έπρεπε να ήταν! Ποιος φταίει; «Θα τον κάνω κομματάκια, τ’αλατιού!»

Και έτσι δεν φοβόμαστε, είμαστε θαρραλέοι! Φωνάζουμε, ουρλιάζουμε, χτυπιόμαστε, κάνουμε μηνύσεις, φωνάζουμε τους μπάτσους, καίμε αυτοκίνητα…. Και δεν καταφέρνουμε τίποτα άλλο εκτός από το να μην φοβόμαστε. Και δεν λυπόμαστε… και αυτό είναι κάτι που το έκανα για χρόνια, όποτε πήγαινα να λυπηθώ το γυρνούσα σε θυμό. «Δεν είμαι για λύπηση» έλεγα στον εαυτό μου! Και θύμωνα με όσους με λυπόντουσαν (δηλαδή με όσους με αγαπούσαν), και φώναζα και ούρλιαζα, και χτύπαγα το χέρι μου στο τραπέζι…. Και δεν έβγαινε τίποτα από αυτό… ξέδινα, δεν φοβόμουν (στην επιφάνεια) και δεν λυπόμουν (στην επιφάνεια).

Αυτές οι λύσεις δεν είναι πια αρκετές για εμένα. 40 χρονό μαντράχαλος δεν φοβάμαι το μέλλον μου, δεν λυπάμαι για το παρελθόν μου, και δεν κρύβω τα πάντα κάτω από ένα χαλί θυμού!

Και σαν καλός 40άρης θα βρω λύση για το τι θα κάνω τώρα που δεν φοβάμαι/λυπάμαι/θυμώνω. Και η λύση είναι μία: Αποφασιστικότητα!

 

Θα δω τι θέλω από την ζωή μου

Θα μάθω να εκτιμώ τα πραγματικά μου θέλω, αυτά που δεν γεννιούνται από αντίδραση στο περιβάλλον αλλά πηγάζουν από εμένα. Αυτό για εμένα σημαίνει ότι είναι διαχρονικά. Και τα βρήκα.

 

Θα τα κάνω συγκεκριμένα

Θα δω πως μεταφράζονται τα θεωρητικά «θέλω» μου σε πράξεις. Δεν θα αφήσω ξανά να γλιστρούν τα θέλω μου από το μέλλον μου επειδή ξεχνάω πια είναι. Θα ορίσω πιο είναι το ιδανικό μου μέλλον και με ευελιξία….

 

Θα σχεδιάσω τον δρόμο μου προς αυτά

Όχι ονειρικά, όχι στο περίπου, αλλά συγκεκριμένα τι θα κάνω φέτος, τι θα κάνω για να έρχεται το μέλλον μου όλο και πιο κοντά μου! Και θα το κάνω με υπέροχο τρόπο, γιατί ο δρόμος είναι τουλάχιστον όσο σημαντικός όσο είναι η Ιθάκη μου.  Κάθε βήμα που ολοκληρώνω θα είναι μια γιορτή, μια υπενθύμιση ότι είμαι ένα κλικ πιο κοντά στην υπέροχη ζωή που ονειρεύτηκα για εμένα!

 

Και φυσικά όλο αυτό θα το προσαρμόσω στην πραγματικότητα!

Σε κάθε μέρα του δρόμου μου θα θυμάμαι ότι εγώ ορίζω τον δρόμο στην ζωή. Δεν ορίζω την ζωή και το περιβάλλον, οπότε θα προσαρμόζομαι καταλλήλως. Άλλοτε θα βρίσκω εμπόδια μπροστά μου και θα δουλεύω πιο σκληρά για να μετατρέψω τα εμπόδια σε σκαλοπάτια και να τα ανέβω, άλλοτε θα μου δίνονται ευκαιρίες και θα τρέχω πιο γρήγορα, και πάντα θα ξέρω ότι ο σκοπός μου είναι η ευτυχία μου, η ευδαιμονία μου, αρετές του Κήπου του Επίκουρου. Θα αποφύγω κακοτοπιές και πόνο, θα καταπιώ τα απροσπέραστα και πάντα θα ξέρω ότι το μέλλον μου είναι φτιαγμένο από εμένα για εμένα και είναι λαμπρό! Εξ άλλου το λέει και το όνομά μου!!!

 

Αλλά όλα αυτά δεν είναι μόνο για μένα, και δεν είναι μόνο για αυτούς που έχουν δουλειά, είναι και για το 1/3 των Ελλήνων που δεν έχουν. Μαζί με την Κάλλι, αλλά και με μια υπέροχη υποστηρικτική ομάδα το 2015, το 2016 και το 2017 υποστηρίξαμε 33 ανέργους σε έναν τέτοιο δρόμο. Θα το ξανακάνουμε σε εθελοντική βάση για την οποία θα βρείτε λεπτομέρειες στο www.facebook.com/freehappyhuman . Είναι και αυτό μέσα στον δρόμο που σας εξήγησα πιο πάνω. Ρωτήστε με πως μπορείτε και εσείς να μπείτε σε αυτόν τον δρόμο, ρωτήστε με πως μπορείτε και εσείς να βοηθήσετε τους ανθρώπους που θα στηρίξουμε σε αυτόν τον δρόμο.


Μην φοβηθείτε στιγμή, το μέλλον είναι τώρα!


Μην στεναχωρηθείτε καθόλου, το παρελθόν πέρασε!


Μην θυμώσετε, μετατρέψτε την δύναμή σας σε ώθηση προς τα μπροστά!



Αποφασίστε σήμερα την αλλαγή σας, αποφασίστε σήμερα να γίνεται ευτυχισμένος, αποφασίστε ότι το μέλλον σας ανήκει και θα το κάνετε εσείς ότι θέλετε!!!


Ελάτε να αλλάξουμε τον τρόπο σκέψης μας με το ετήσιο lifecoaching πρόγραμμα!



Comments

Ρώτα τον Coach σου:



Please visit Appearance->Widgets to add your widgets here